کاربری زمین
پهنهبندی طرح تفصیلی
تصاویر ماهوارهای
بافت فرسوده
تراکم جمعیت
جمعیت با سواد
مساحت زیربنای مسکونی
جمعیت بلوکهای آماری
نرخ اشتغال
نرخ مالکیت مسکونی
اصول طراحی نقشه حرفهای؛ عنوان، راهنما، مقیاس، رنگ و سلسلهمراتب بصری
یک نقشه حرفهای صرفاً نقشهای نیست که عناصر استاندارد مانند عنوان، Legend، Scale Bar و North Arrow را در خود جا داده باشد. نقشه زمانی حرفهای است که مخاطب بتواند در چند ثانیه موضوع اصلی را تشخیص دهد، روابط مکانی را بدون سردرگمی بخواند و بین اطلاعات اصلی و فرعی تفاوت قائل شود. طراحی خوب یعنی حذف مزاحمت، تقویت پیام و هماهنگکردن رنگ، فونت، اندازه، ضخامت، موقعیت و فضای خالی با هدف نقشه.
در نقشهنگاری، کیفیت طراحی را میتوان با پنج اصل بنیادی بررسی کرد: خوانایی، کنتراست بصری، شکل–زمینه، سلسلهمراتب بصری و تناسب. این اصول مستقل از نرمافزار هستند؛ چه نقشه را در ArcGIS Pro بسازید، چه QGIS یا ابزار دیگری، نتیجه نهایی باید همین آزمونها را پشت سر بگذارد. این راهنما نشان میدهد چگونه این اصول را روی عناصر واقعی Layout پیاده کنید.
قبل از طراحی نقشه از چه چیزی شروع کنیم؟
قبل از انتخاب رنگ یا فونت، یک جمله بنویسید که نقشه باید به چه سؤال اصلی پاسخ دهد. برای مثال: «تراکم جمعیت در کدام بخشهای منطقه بیشتر است؟»، «کاربری غالب هر قطعه چیست؟» یا «شبکه معابر اصلی چه ساختاری دارد؟». اگر نتوانید سؤال نقشه را در یک جمله روشن بیان کنید، احتمال زیادی وجود دارد که Layout نیز شلوغ و چندمنظوره شود.
بعد سه تصمیم را مشخص کنید:
- مخاطب: مدیر، دانشجو، متخصص GIS، شهرساز یا مخاطب عمومی؟
- رسانه: صفحه A4 داخل گزارش، شیت A1، اسلاید ارائه، نمایش روی مانیتور یا چاپ دیواری؟
- پیام اصلی: کدام لایه یا الگوی مکانی باید اولین چیزی باشد که دیده میشود؟
این سه تصمیم تقریباً تمام انتخابهای بعدی—مقیاس، تعداد کلاسها، رنگ، اندازه فونت، جزئیات Basemap، اندازه Legend و حتی وجود یا نبود بعضی عناصر—را تحت تأثیر قرار میدهند. اگر هنوز اندازه صفحه و مقیاس را مشخص نکردهاید، ابتدا راهنمای انتخاب مقیاس و اندازه کاغذ A4 تا A0 را ببینید.
پنج اصل اصلی طراحی یک نقشه حرفهای
| اصل | سؤال کنترل | نمونه مشکل |
|---|---|---|
| خوانایی (Legibility) | آیا متن، خطوط، نمادها و تفاوت کلاسها واقعاً قابل تشخیصاند؟ | نام خیابانها آنقدر ریز است که فقط در Zoom بالا خوانده میشود. |
| کنتراست بصری (Visual Contrast) | آیا چیزهای متفاوت واقعاً متفاوت دیده میشوند؟ | رنگ دو کلاس کاربری تقریباً یکسان است. |
| شکل–زمینه (Figure–Ground) | آیا موضوع اصلی از پسزمینه جدا میشود؟ | Basemap از لایه موضوعی پررنگتر است. |
| سلسلهمراتب بصری (Visual Hierarchy) | چشم مخاطب ابتدا چه چیزی را میبیند و سپس به کجا میرود؟ | North Arrow از موضوع اصلی نقشه بزرگتر و پررنگتر است. |
| تناسب (Proportion) | آیا اندازه و وزن عناصر با اهمیت آنها و اندازه صفحه متناسب است؟ | Legend یکسوم صفحه را گرفته اما نقشه اصلی کوچک شده است. |
این اصول باید همزمان اعمال شوند. مثلاً افزایش کنتراست میتواند خوانایی را بهتر کند، اما اگر همه عناصر کنتراست زیاد داشته باشند سلسلهمراتب از بین میرود. طراحی حرفهای یعنی کنترل نسبی این متغیرها، نه بیشینهکردن همه آنها.
سلسلهمراتب بصری در نقشه چیست و چگونه ساخته میشود؟
سلسلهمراتب بصری ترتیب اهمیت عناصر را به چشم مخاطب تحمیل نمیکند، بلکه آن را هدایت میکند. معمولاً باید یک عنصر یا گروه اطلاعاتی در سطح اول، چند عنصر در سطح دوم و اطلاعات زمینهای در سطح سوم قرار گیرند.
برای ساخت این سلسلهمراتب از متغیرهای زیر استفاده کنید:
- اندازه: موضوع مهمتر میتواند بزرگتر باشد؛ اما اندازه زیاد برای همه عناصر اثر خود را از دست میدهد.
- وزن و ضخامت: مرز اصلی یا معبر شریانی را میتوان از خطوط فرعی متمایز کرد.
- تیرگی و روشنی: داده اصلی معمولاً کنتراست بیشتری از پسزمینه دارد.
- رنگ: رنگ اشباعتر یا متفاوت را برای چیزی نگه دارید که واقعاً باید برجسته شود.
- موقعیت: جایگاه عنوان، Map Frame و توضیحات روی مسیر نگاه اثر میگذارد.
- فضای خالی: فضای اطراف یک عنصر میتواند اهمیت آن را بیشتر از افزودن Border و Decoration نشان دهد.
یک آزمون ساده این است که نقشه را برای چند ثانیه از فاصله دور نگاه کنید. اگر ابتدا Logo، Border، North Arrow یا Basemap به چشم میآید اما داده اصلی نه، سلسلهمراتب نیاز به اصلاح دارد.
عنوان نقشه باید چه ویژگیهایی داشته باشد؟
عنوان باید سریع بگوید چه چیزی، کجا و در صورت اهمیت چه زمانی نمایش داده شده است. عنوان «نقشه شماره ۳» برای مخاطب اطلاعاتی ندارد، در حالی که «تراکم جمعیت مناطق تهران بر اساس سرشماری ۱۳۹۵» موضوع، محدوده و سال را مشخص میکند.
در طراحی عنوان:
- از عبارتهای کوتاه و دقیق استفاده کنید.
- اگر سال یا دوره زمانی در تفسیر داده مهم است، آن را حذف نکنید.
- عنوان را از متن توضیحی بزرگتر یا سنگینتر کنید، اما نه آنقدر که کل صفحه را تحت سلطه بگیرد.
- اگر زیرعنوان لازم است، اطلاعات روش، واحد یا منبع را به آن منتقل کنید تا عنوان اصلی کوتاه بماند.
- از نوشتن عبارتهای بدیهی مانند «نقشه GIS» در عنوان صرفاً برای پرکردن فضا خودداری کنید.
قاعده مفید: اگر مخاطب فقط عنوان و خود نقشه را ببیند، باید موضوع اصلی را بفهمد.
چطور رنگ مناسب برای نقشه انتخاب کنیم؟
رنگ باید تابع نوع داده باشد. انتخاب Palette صرفاً بر اساس زیبایی معمولاً باعث تفسیر غلط میشود.
| نوع داده | رویکرد رنگی مناسب | مثال |
|---|---|---|
| دستههای مستقل | رنگهای کیفی با Hueهای متمایز | انواع کاربری زمین |
| مقادیر کم تا زیاد | طیف ترتیبی از روشن به تیره | تراکم جمعیت |
| انحراف دوطرفه از یک مقدار میانی | طیف واگرا با مرکز مشخص | تغییر مثبت و منفی |
| یک موضوع روی Basemap | یک رنگ برجسته و پسزمینه خنثیتر | محدوده بافت فرسوده |
تعداد رنگها را بیدلیل زیاد نکنید. در نقشههای دستهای، هرچه تعداد Hueهای مستقل بیشتر شود تشخیص و بهیادسپاری کلاسها دشوارتر میشود. اگر ۱۵ یا ۲۰ کلاس دارید، بررسی کنید آیا همه باید همزمان در یک نقشه نمایش داده شوند یا میتوان آنها را گروهبندی کرد.
برای نقشههای عددی نیز تفاوت بین مقدارها باید در رنگ منعکس شود. استفاده از رنگهای نامرتبط و تصادفی برای یک متغیر ترتیبی، ترتیب عددی را از بین میبرد. در مقابل، تغییر Lightness یا Value میتواند رابطه «کم به زیاد» را طبیعیتر منتقل کند.
فونت و تایپوگرافی در نقشه حرفهای چگونه تنظیم شود؟
نقشه معمولاً به چندین فونت مختلف نیاز ندارد. در بسیاری از Layoutها یک خانواده فونت با وزنها و اندازههای متفاوت برای ساخت سلسلهمراتب کافی است. استفاده همزمان از چند خانواده فونت، مخصوصاً در نقشه فارسی، میتواند ظاهر صفحه را ناهمگون کند.
یک ساختار ساده تایپوگرافی میتواند چنین باشد:
- عنوان اصلی: بزرگترین و سنگینترین متن صفحه.
- زیرعنوان یا عنوان Legend: یک سطح پایینتر.
- Labelهای مهم: خوانا و قابل تمایز از داده.
- متن Legend و توضیحات: کوچکتر، اما در اندازه واقعی چاپ کاملاً خوانا.
- منبع، تاریخ و یادداشت فنی: کماهمیتتر از پیام اصلی، نه نامرئی.
اندازه فونت را روی مانیتور قضاوت نکنید. یک شیت A1 که در مانیتور Fit شده است ممکن است متن ظاهراً بسیار ریزی نشان دهد، در حالی که روی چاپ واقعی مناسب است؛ و برعکس، Zoom بالای نرمافزار میتواند فونت کوچک و غیرقابل چاپ را قابل خواندن نشان دهد. کنترل نهایی باید در اندازه واقعی خروجی انجام شود.
Labelها را چگونه طراحی کنیم تا نقشه شلوغ نشود؟
Label فقط نام عارضه نیست؛ بخشی از سلسلهمراتب اطلاعاتی نقشه است. مستندات ArcGIS Pro نیز بر این تأکید دارند که برچسبها میتوانند عوارض را شناسایی، اهمیت نسبی را مشخص و توجه مخاطب را به هدف نقشه هدایت کنند.
برای برچسبگذاری بهتر:
- فقط عوارضی را Label کنید که برای سؤال نقشه ارزش دارند.
- برای شهرها، معابر یا عوارض با اهمیت متفاوت از اندازه یا Weight متفاوت استفاده کنید.
- از Halo ظریف زمانی استفاده کنید که متن روی پسزمینه متغیر قرار دارد؛ Halo سنگین میتواند خودش به عنصر بصری مزاحم تبدیل شود.
- همپوشانی Labelها را به هر قیمت نپذیرید؛ حذف یک Label کماهمیت بهتر از ناخوانا کردن چند Label است.
- زاویه و جهت متن را با ماهیت عارضه هماهنگ کنید؛ نام معبر بهتر است مسیر خط را دنبال کند.
- محدوده نمایش Labelها را با مقیاس کنترل کنید تا جزئیات کوچک در مقیاس نامناسب ظاهر نشوند.
اگر برای جا دادن همه نامها مجبورید فونت را بیش از حد کوچک کنید، مسئله احتمالاً از تعداد اطلاعات یا مقیاس است، نه از فونت.
Legend حرفهای چه ویژگیهایی دارد؟
Legend باید رمزگشای نمادهای ضروری باشد، نه فهرست تمام Layerهای پروژه. هر چیزی که روی نقشه دیده میشود الزاماً نباید وارد Legend شود. Basemap، خطوطی با معنای بدیهی یا لایههای کمکی میتوانند در بسیاری از نقشهها حذف شوند.
برای بهبود Legend:
- نام Layerهای فنی مانند
Landuse_Final_v3را به عبارت قابل فهم برای مخاطب تبدیل کنید. - کلاسهای بدون استفاده یا خارج از محدوده را حذف کنید.
- ترتیب آیتمها را با منطق داده یا اهمیت بصری هماهنگ کنید.
- Patchها را آنقدر بزرگ کنید که تفاوت Symbolها دیده شود، اما فضای بیدلیل نگیرند.
- عنوان «Legend» یا «راهنما» را فقط زمانی نگه دارید که واقعاً لازم است؛ گاهی خود محتوای Legend کاملاً گویاست.
- برای نامهای طولانی از Wrapping کنترلشده استفاده کنید.
در ArcGIS Pro، Legend میتواند پویا باشد و بر اساس Layerها و محدوده Map Frame بهروزرسانی شود. بعد از هر تغییر در Symbology یا Extent، خروجی Legend را دوباره کنترل کنید.
Scale Bar و North Arrow را همیشه باید در نقشه قرار داد؟
نه لزوماً. عناصر نقشه باید به حل مسئله کمک کنند، نه اینکه فقط به دلیل عادت در صفحه قرار گیرند.
Scale Bar
وقتی اندازه و فاصله فضایی برای مخاطب مهم است، Scale Bar بسیار مفید است؛ بهخصوص اگر نقشه ممکن است بعداً در سند دیگری Resize شود. مقیاس عددی مانند 1:25,000 فقط در اندازه فیزیکی طراحیشده دقیق میماند، اما Scale Bar همراه با نقشه بزرگ و کوچک میشود. برای جزئیات بیشتر، راهنمای مقیاس نقشه و اندازه کاغذ را ببینید.
North Arrow
North Arrow زمانی ارزش دارد که جهت نقشه برای مخاطب واضح نباشد، نقشه چرخیده باشد یا جهتیابی بخشی از کاربرد نقشه باشد. در بسیاری از نقشههای معمولی با شمال در بالای صفحه و جغرافیای آشنا، یک شمالنمای بزرگ و تزئینی میتواند بیشتر مزاحم باشد تا مفید. اگر استفاده میکنید، اندازه آن را متناسب با نقش واقعیاش نگه دارید.
Basemap و پسزمینه باید چقدر دیده شوند؟
در نقشه موضوعی، Basemap نقش زمینه دارد. اگر خیابانها، POIها، سایهروشن، ساختمانها و Labelهای پسزمینه از داده اصلی واضحتر باشند، شکل–زمینه معکوس شده است.
برای کنترل Basemap:
- جزئیات غیرضروری را حذف یا کمرنگ کنید.
- Opacity یا کنتراست پسزمینه را در صورت نیاز کاهش دهید.
- Labelهای تکراری را حذف کنید؛ مثلاً اگر خودتان نام محلات را Label کردهاید، همان نام در Basemap لازم نیست.
- در نقشههای آماری، Basemap خنثی معمولاً بهتر از پسزمینه بسیار رنگی است.
- در نقشههای شبکه معابر، خود شبکه ممکن است موضوع اصلی باشد؛ بنابراین قواعد برعکس میشود و باید سلسلهمراتب معابر را داخل همان شبکه بسازید.
فضای خالی، تراز و چیدمان عناصر چرا مهم است؟
فضای خالی بخشی از طراحی است، نه فضای هدررفته. صفحهای که تمام میلیمترهای آن با نقشه، جدول، Logo، Border و متن پر شده است معمولاً خواندن سختتری دارد.
چند قاعده کاربردی:
- بین Map Frame و عناصر جانبی فاصله تنفسی ایجاد کنید.
- لبههای عنوان، Legend و متن منبع را روی خطوط فرضی مشترک تراز کنید.
- اگر دو عنصر فاصله تقریباً یکسان دارند، آن را دقیقاً یکسان کنید؛ تفاوتهای کوچک و تصادفی ظاهر غیرحرفهای ایجاد میکنند.
- از چند Border تو در تو، Shadow و کادرهای تزئینی بدون نقش اطلاعاتی اجتناب کنید.
- Logo سازمان را در حد امضا نگه دارید، نه موضوع اصلی نقشه.
- Map Frame باید بیشترین فضای مفید را بگیرد، مگر اینکه نقشه بخشی از یک شیت تحلیلی چندعنصری باشد.
چطور نقشه را برای افراد دارای اختلال دید رنگی خواناتر کنیم؟
اطلاعات مهم را فقط با تفاوت رنگ منتقل نکنید. ترکیب Hue با Lightness، Pattern، اندازه یا Shape میتواند وابستگی نقشه به تشخیص رنگ را کاهش دهد. این موضوع علاوه بر دسترسپذیری، هنگام چاپ خاکستری یا نمایش روی پروژکتور ضعیف نیز کمک میکند.
- بین متن و پسزمینه کنتراست کافی ایجاد کنید.
- برای کلاسهای اصلی فقط از رنگهای بسیار نزدیک استفاده نکنید.
- در دادههای ترتیبی، تفاوت روشنایی را نیز به کار بگیرید.
- برای اطلاعات حیاتی، یک نشانه ثانویه مانند Pattern، Shape یا Label در نظر بگیرید.
- یک نسخه Grayscale یا شبیهسازی Color Vision Deficiency را قبل از خروجی نهایی بررسی کنید.
راهنمای دسترسپذیری Esri نیز توصیه میکند رنگ برای انتقال معنا و تأکید استفاده شود، نه صرفاً برای تزئین، و برای متغیرهای مهم از کنتراست و روشهای تکمیلی استفاده شود.
خطاهای رایج در طراحی نقشه
| خطا | چرا مشکل ایجاد میکند؟ | اصلاح |
|---|---|---|
| همه Layerها پررنگاند | هیچ سلسلهمراتبی باقی نمیماند | موضوع اصلی را برجسته و زمینه را خنثی کنید |
| Legend شامل همه Layerهاست | فضای زیاد و اطلاعات بیارزش | فقط نمادهای نیازمند توضیح را نگه دارید |
| فونتهای متعدد | ناهماهنگی و آشفتگی بصری | یک خانواده فونت با وزن و اندازه متفاوت |
| North Arrow بسیار بزرگ | توجه را از داده اصلی میگیرد | کوچک یا در صورت غیرضروری حذف شود |
| رنگهای بسیار اشباع برای همه کلاسها | خستگی بصری و عدم تشخیص اهمیت | اشباع را برای موارد مهم ذخیره کنید |
| Basemap شلوغ | موضوع اصلی در زمینه گم میشود | جزئیات، Opacity و Labelهای زمینه را کاهش دهید |
| Label همه عوارض | همپوشانی و کاهش خوانایی | اولویت، Scale Range و حذف Label کماهمیت |
| پرکردن تمام فضای صفحه | نبود تنفس و تفکیک گروهها | فضای خالی و تراز منظم ایجاد کنید |
| طراحی روی مانیتور بدون Test Print | اندازه واقعی فونت و خط سنجیده نمیشود | نسخه واقعی یا بخشی از آن را آزمایشی چاپ کنید |
| استفاده از یک Layout برای A4 و A0 با Resize ساده | تناسب عناصر و فاصله مشاهده متفاوت است | هر سایز را بازبینی و در صورت نیاز بازطراحی کنید |
چکلیست کنترل نهایی طراحی نقشه
- هدف نقشه در یک جمله روشن است.
- موضوع اصلی اولین چیزی است که دیده میشود.
- Basemap و اطلاعات زمینه از موضوع اصلی ضعیفترند.
- عنوان موضوع، محدوده و در صورت اهمیت سال را مشخص میکند.
- رنگها با نوع داده—کیفی، ترتیبی یا واگرا—هماهنگاند.
- تعداد کلاسها بیش از توان تشخیص مخاطب نیست.
- فونتها محدود، هماهنگ و در اندازه واقعی چاپ خوانا هستند.
- Labelهای غیرضروری حذف شدهاند.
- Legend فقط اطلاعات لازم را نمایش میدهد.
- Scale Bar و North Arrow فقط در صورت داشتن کارکرد واقعی استفاده شدهاند.
- عناصر صفحه تراز و فاصلهها منظماند.
- فضای خالی کافی وجود دارد.
- اطلاعات مهم فقط متکی به رنگ نیستند.
- نقشه در Grayscale یا شرایط دید رنگی متفاوت نیز قابل فهم است.
- منبع، سال داده و توضیح لازم در صفحه وجود دارد.
- نسخه نهایی در اندازه واقعی خروجی کنترل شده است.
- PDF نهایی از نظر فونت، Raster، Scale و کیفیت چاپ بررسی شده است.
برای مرحله فنی خروجی، راهنمای خروجی PDF با کیفیت از ArcGIS Pro را ببینید.
چه زمانی استفاده از نقشه آماده چاپ انتخاب بهتری است؟
اگر قرار است داده را تحلیل، ویرایش یا با اطلاعات اختصاصی ترکیب کنید، داشتن فایل GIS و طراحی نقشه از ابتدا منطقی است. اما اگر نیاز نهایی شما فقط یک نقشه موضوعی خوانا برای گزارش، ارائه، پایاننامه یا چاپ است، مسیر تهیه داده، انتخاب Symbology، تنظیم Label، ساخت Legend، تعیین Scale، طراحی Layout و Export میتواند نسبت به هدف نهایی زمان زیادی بگیرد.
در این حالت ابتدا مجموعه نقشهها و عکسنقشههای آماده دیجیمپس را بررسی کنید. برای موضوعات شهری میتوانید از دستههای نقشههای کاربری زمین و نقشههای آماری نیز وارد شوید. برای محدوده تهران، صفحه نقشه تهران، مناطق و محلات مسیر جغرافیایی مناسبتری است.
قاعده تصمیم: اگر داده خام و امکان تحلیل لازم دارید، محصول GIS انتخاب درست است؛ اگر خروجی بصری نهایی میخواهید و طراحی مجدد ارزش افزودهای برای پروژه شما ندارد، نسخه آماده نقشه را ابتدا بررسی کنید.
پرسشهای متداول درباره طراحی نقشه حرفهای
آیا هر نقشه باید عنوان، Legend، North Arrow و Scale Bar داشته باشد؟
خیر. عنوان تقریباً همیشه مفید است، اما Legend فقط زمانی لازم است که نمادها نیاز به توضیح داشته باشند. North Arrow زمانی ارزش دارد که جهت واضح نباشد یا نقشه چرخیده باشد. Scale Bar نیز زمانی مهمتر است که درک فاصله یا اندازه بخشی از کاربرد نقشه باشد.
چند رنگ در نقشه مناسب است؟
عدد ثابت برای همه نقشهها وجود ندارد. تعداد رنگ باید با تعداد کلاسهای واقعاً لازم، توان تشخیص مخاطب و نوع داده هماهنگ باشد. اگر کلاسها آنقدر زیادند که رنگها بهسختی از هم تشخیص داده میشوند، ابتدا ساختار طبقهبندی را بازبینی کنید.
چرا نقشه من با وجود رنگهای زیبا حرفهای به نظر نمیرسد؟
زیبایی رنگ فقط یکی از مؤلفههاست. نبود سلسلهمراتب، Basemap شلوغ، فونتهای متعدد، Legend بزرگ، تراز ضعیف و نبود فضای خالی میتوانند حتی یک Palette خوب را بیاثر کنند.
برای نقشه فارسی چند فونت استفاده کنیم؟
در بیشتر پروژهها یک خانواده فونت مناسب با چند وزن و اندازه کافی است. تفاوت نقش عنوان، Label و توضیحات را ابتدا با اندازه و Weight بسازید و فقط در صورت نیاز واقعی خانواده فونت دوم اضافه کنید.
آیا Basemap باید همیشه کامل و پرجزئیات باشد؟
خیر. Basemap باید به درک موقعیت کمک کند. اگر اطلاعات زمینه با موضوع اصلی رقابت میکند، جزئیات، Label یا کنتراست آن را کاهش دهید.
آیا باید همه عوارض را Label کنیم؟
خیر. Labelها باید بر اساس اهمیت و مقیاس اولویتبندی شوند. حذف نامهای کماهمیت اغلب نقشه را خواناتر و پیام اصلی را قویتر میکند.
برای طراحی نقشه ابتدا Symbology را تنظیم کنیم یا Layout را؟
ساخت Symbology اولیه قبل از Layout منطقی است، اما طراحی نهایی باید در اندازه و مقیاس واقعی Layout انجام شود. رنگ، ضخامت خط، Label و Legend ممکن است پس از قرار گرفتن روی صفحه نیاز به اصلاح داشته باشند.
چطور بفهمیم نقشه بیش از حد شلوغ است؟
اگر مخاطب نتواند در چند ثانیه موضوع اصلی را پیدا کند، Labelها با هم برخورد دارند، Legend بسیار بزرگ است یا چند عنصر برای جلب توجه رقابت میکنند، احتمالاً نقشه بیش از حد شلوغ است.
اعمال یک طراحی حرفهای روی چندین صفحه
اگر همین ساختار کارتوگرافیک باید برای مناطق یا محدودههای متعدد تکرار شود، راهنمای Map Series در ArcGIS Pro نشان میدهد چگونه از یک Layout مشترک برای تولید اطلس استفاده کنید.
